Willem Frederik Hermans

1977
Willem Frederik Hermans

Ik behoor tot die schrijvers die altijd hetzelfde boek schrijven’

Willem Frederik Hermans is herhaaldelijk verweten dat hij harteloos zou zijn, vrijwel geheel gespeend van menslijk gevoel, of zelfs sadistisch. De jury meent echter dat dit volstrekt ten onrechte geschiedt. Natuurlijk kan een levensvisie als die van Hermans moeilijk resulteren in een vriendelijke meelevendheid. Des te opmerkelijker is juist dat hij de aanwezigheid en het belang van het sentiment allerminst ontkent.
[…] Men zou veeleer moeten spreken van: maximaal toelaatbare humaniteit.

Uit het rapport van de jury van de Prijs der Nederlandse Letteren 1977

Voor uitgebreidere informatie over deze auteur, zie ook: